تعریف دقیق دادگاه های بین المللی دبی DIFC

تعریف دقیق دادگاه های بین المللی دبی DIFC

چرا دادگاه های دبی DIFC انتخاب اول قراردادهای بین المللی هستند؟

درک ماده ۵ (A از قانون اقتدار قضایی دبی)

نویسنده: دکتر افسانه ساری، مشاور و محقق ارشد حقوق تجارت بین الملل در منطقه خلیج فارس

مرکز مالی بین المللی دبی DIFC یک حوزه مستقل مالی و حقوقی در قلب شهر دبی است که در سال ۲۰۰۴ باهدف تبدیل این شهر به قطب خدمات مالی و بین المللی در منطقه خاورمیانه، آفریقا و جنوب آسیا MEASA تاسیس شد . DIFC دارای نظام حقوقی مالی ویژه خود مبتنی بر حقوق کامن لا Commen law است و کاملا جدا از نظام قضایی فدرال امارات اداره می شود. دادگاه های  DIFC Courts به زبان انگلیسی رسیدگی میکنند و از ساختار دادرسی، شفاف، تخصصی و مدرن برخوردار است.

در این منطقه، شرکت ها می توانند به صورت رسمی ثبت شوند و بدون نیاز به شریک محلی، با مالکیت صددرصد خارجی فعالیت کنند. این ویژگی برای موسسات حقوقی ، شرکت های مشاوره، بانک ها، بیمه ها و استارت آپ های فناوری مالی FinTech جذاب است. DIFC همچنین دارای رگولاتور مستقل مالی خود به نام سازمان خدمات مالی دبی DFSA است که نظارت بر فعالیت های مالی و رعایت استانداردهای بین المللی را بر عهده دارد.

دادگاه های بین المللی دبی DIFC

DIFC را می توان یکاکوسیستم یکپارجه از قانون گذاری، دادرسی، ثبت شرکت و دسترسی به سرمایه دانشت ک هبا داشتن زیر ساخت های حقوقی مدرن، جایگاه خود را به عنوان یکی از مقاصد برتر برای تجارت های بین المللی و حل وفصل اختلافات تثبیت کرده است.

DIFC Court:

در نظام های حقوقی چند لایه ای امارات متحده عربی ، دادگاه های مرکز مالی بین المللی دبی DIFC Court  به عنوان یک نهاد قضایی مستقل با رویکردی مبتنی بر حقوق کامن لا، جایگاه منحصربفردی را در حل و فصل دعاوی تجاری و مدنی بین المللی ایفا می کنند. ماده ۵ (A) از قانون شماره ۱۲ سال ۲۰۰۴ دبی، که در سال ۲۰۱۱ اصلاح شده است ، چارجوب قانونی اصلی برای صلاحیت این دادگاه ها را مشخص کرده است.

درک این ماده به وضوح بیان میکند که دادگاه های DIFC   می توانند تنها در دو حالت به یک دعوی رسیدگیکنند. نگاه دقیق به این دو حالت برای شرکت ها، سرمایه گذاران ، و وکلا به ویژه در زمینه تجارت بین المللی، امری حیاتی است.

حالت اول وجود ارتباط واقعی با DIFC:

در حالت نخست دادگاه های DIFC زمانی صلاحیت رسیدگی دارند که یک ارتباط واقعی با این حوزه وجود داشته باشد.

این ارتباط می تواند به اشکال زیر باشد:

یکی از طرفین قرارداد، یک نهاد ثبت شده در DIFC باشد، موضوع قرارداد یا بخش عمده ای از آن در محدوده دعوی ناشی از فعالیت های تجاری مرتبط با DIFC باشد.

برای نمونه ، تصور کنید یک شرکت فناوری مستقر در DIFC قراردادی برای توسعه نرم افزار با یک شرکت هندی امضا می کند. طبق قرارداد، اجرای پروژه باید در دبی صورت گیرد و بخشی از پرداخت ها نیز از حساب بانکی مستقر در DIFC انجام شود. اگر اختلافی در اجرای پروژه پیش بیاید، دادگاه DIFC به دلیل ارتباط مکانی ونهادی  صلاحیت رسیدگی دارد.

دریافت مشاوره از طریق واتساپ: 0096893290343

حالت دوم: صلاحیت مبتنی بر توافق کتبی طرفین (OPT-IN)

حالت دوم ناظر به شرایطی است که طرفین صرف نظر از محل قرارداد یا فعالیت ، در یک توافق نامه کتبی تصریح کرده اند که در صورت بروز اختلاف ، دعوی خود را نزد دادگاه DIFC مطرح خواهند کرد . ممکن است پیش از وقوع اختلاف در قرارداد درج شود یا پس از بروز اختلاف ، طرفین در قالب یک توافق یک توافق حل وفصل ( Settlement Agreement ) به آن اشاره کنند.

ویژگی کلیدی در این حالت، وضوح، صراحت و مکتوب بودن توافق است. این اصل به طرفین قرارداد به ویژه در معاملات فراملی این اختیار را می دهد که بدون الزام به مراجعه  دادگاه های محلی، به یک نهاد قضایی با اعتبار بین المللی مراجعه کنند.

دادگاه های بین المللی دبی DIFC

شنیدن پادکست دکتر افسانه ساری با موضوع بررسی نظام های حقوقی کشورهای حوزه خلیج فارس را به شما پیشنهاد میکنیم

مثال واقعی: یک شرکت سرمایه گذاری اروپایی قراردادی برای ارایه خدمات مشاوره مالی با یک صندوق سرمایه گذاری اماراتی  منعقد کرد . محل فعالیت صندوق در دبی بود، اما هیچ کدام از طرفین در منطقه DIFC مستقر نبودند یا ارتباطی به DIFC نداشتند. با این حال طرفین در بند حل اختلاف قرارداد توافق کرده بودند که کلیه دعاوی ناشی از قرارداد، تحت صلاحیت انحصاری دادگاه DIFC قرار گیرد.

Any dispute arising out of or in connection with this agreement shall be subject to the exclusive jurisdiction of the DIFC Court

زمانی که اختلافی در خصوص پرداخت هزینه های خدمات مشاوره پیش آمد، شرکت اروپایی دعوی خود را نزد دادگاه DIFC مطرح کرد . با وجود اعتراض طرف مقابل مبنی بر عدم وجود ارتباط  با DIFC، دادگاه به استناد توافق صریح طرفین ، صلاحیت خو را تایید کرد و دادرسی را آغاز نمود.

خواندن مقاله فرصت های سرمایه گذاری در عربستان سعودی را به شما پیشنهاد میکنیم.

این پرونده یک نمونه عملی از کارآمدی ماده ۵ (A) است که چگونه توافق طرفین می تواند زمینه ای برایصلاحیت مستقل دادگاه DIFC فراهم کند، حتی اگر محل قرارداد خارج از این ناحیه باشد.

مزیت های انتخاب دادگاه DIFC

دادگاه های DIFC از مزیت هایی برخوردار است که برای فعالان اقتصادی جذاب هستند،

این موارد باعث شده تا بسیاری از شرکت های بین المللی در قراردادهای خود ، صلاحیت DIFC را به عنوان مرجع حل اختلاف انتخاب کنند.

درباره من: من دکتر افسانه ساری هستم، مشاور و محقق حقوق تجارت بین الملل با بیش از پانزده سال تجربه تخصصی حقوقی در حوزه کشورهای خلیج فارس. تمرکزم برتطبیق مقررات قراردادهای تجاری، داوری بین المللی  و طراحی ساز وکارهای حل اختلاف در بازارهای بین المللی است. اگر در قراردادهای  خود با چالش حقوقی مواجه هستید یا قصد دارید در منطقه DIFC یا خلیج فارس فعالیتی حقوقی یا تجاری را درا ین منطقه آغاز کنید خوشحال میشوم در کنارتان باشم.